Krytycznie o Polonii australijskiej (2)

austral

Krytycznie o Polonii australijskiej (1)

Niestety, wszystkie takie teksty spływały z większości „Polaków” jak woda z kaczek.

Dlatego tym bardziej należy się podziękowanie tym wszystkim, którzy pracowali społecznie – robili jak umieli coś dla polskości. To co mamy, to co osiągnęliśmy i zrobiliśmy dobrego to głównie ich zasługa. Ja osobiście tę ich pracę doceniam.

Jednak obok wspaniałych społeczników – włącznie z niektórymi prezesami (np. inż. Kazimierz Nowicki w Melbourne, Piotr Połacik w Hobart czy Feliks Dangel w Maitland) – mieliśmy i mamy ludzi w organizacjach, którzy nie tyle chcą służyć sprawie polskiej i polskiej społeczności co sobie samym, którzy dążą jedynie do zaspokojenia swoich chorych ambicji wodzowskich i myślą o tym jak otrzymać najwyższe odznaczenia polskie i australijskie (większość odznaczonych Polaków wcale na te odznaczenia sobie nie zasłużyła!; Czytaj dalej

Reklamy

Polonia Brazylijska (2)

BRAZYLIA_POLONIA

Polonia Brazylijska (1)

autor: Andrzej Grzeszczuk

Po 1890 r. z terenów zaboru rosyjskiego i austriackiego przybywa ok. 80 tys. Polaków, z których na stałe w Brazylii pozostaje nieco ponad 60 tys. Część powraca do kraju, część przemieszcza się do Argentyny, wielu umiera z powodu nędzy i chorób. Natężenie migracji nieco opada, aby w latach 1897–1905, gdy trwa druga fala „gorączki”, ponownie wzrosnąć. Wówczas z Galicji Wschodniej (zabór austriacki) przybywa ok. 7 tys. osadników. Do wybuchu I wojny światowej dociera jeszcze ok. 30 tys. osadników z ziem polskich. Ogólnie szacuje się, że do 1914 r. do Brazylii przybyło ok. 100 tys. Polaków, aczkolwiek należy pamiętać, że obliczenia statystyczne są w tym przypadku dość skomplikowane i nie zawsze pewne, ponieważ w dokumentach związanych z migracją Polacy występują najczęściej jako obywatele Austrii, Niemiec i Rosji. Czytaj dalej

Polacy na Syberii. Życie i śmierć na wygnaniu (2)

Zesłańcy-XIX-wieku

Polacy na Syberii. Życie i śmierć na wygnaniu (1)

Większość Polaków, którzy osiedlili się na Syberii stanowili chłopi. Według pierwszego powszechnego spisu ludności w Rosji z 1897 r. chłopi stanowili 61,9% polskiej diaspory na Syberii.

Statystyka nie oddaje procesów asymilacyjnych Polaków i miejscowej ludności, wiadomo jednak, że niemało powstańców styczniowych zakładało rodziny z miejscowymi kobietami. Już wtedy istniał podział na Polaków „nowo przybyłych” i korzennych Sybiraków polskiego pochodzenia.

Dla Polaków żyjących w obcym wyznaniowo państwie, kościół katolicki był nie tylko miejscem, gdzie sprawowano liturgię, ale stanowił ostoję polskości i kultury polskiej. Ważne jest również i to, że katolicyzm przyczynił się do utrwalenia moralności wśród Polaków na Syberii. Pierwsze wspólnoty katolickie na Syberii powstały jeszcze pod koniec XVIII w., wtedy należeli do nich konfederaci barscy i ich potomkowie.

Czytaj dalej

Polacchine – polskie wypieki z Aversy (Kampania)

Znacie już z pewnością polskie „korzenie” słynnego neapolitańskiego przysmaku babà (zobacz: Babà z Neapolu, czyli babki króla Stanisława Leszczyńskiego ), ale okazuje się, że w południowych Włoszech przyjęły się jeszcze inne polskie wypieki:

fot. commons.wikimedia.org

– w wersji ciasta – LA (GRAN) POLACCA 
– w wersji małej słodkiej bułeczki – LA POLACCHINA.



Czytaj dalej

Krytycznie o Polonii australijskiej (1)

kangur

Ryzykowne, a często bardzo niebezpieczne jest pisanie o ludziach żyjących, szczególnie prezesach i tzw. działaczach społecznych. Dotyczy to nie tylko Polaków. Bowiem lubimy być chwaleni, a krytyki nie tyle boimy się co diabeł święconej wody co wręcz nie znosimy – nie tolerujemy i odrzucamy ją, chociażby była całkowicie uzasadniona i wypływała z dobrych chęci. Taki jest człowiek, a tym samym i Polacy. Starczy popatrzeć jak się zachowują politycy całego świata, którzy zawsze wysoko oceniają swoją działalność i nigdy, ale to nigdy nie przyznają się do jakichkolwiek pomyłek. Starczy także zaglądnąć do roczników np. wychodzącego w Melbourne „Tygodnika Polskiego”, aby przekonać się o słuszności tego co tu napisałem. Np. Roman Tarasin z Newcastele zaszczuty przez naszych liderów 11 grudnia 1972 popełnił samobójstwo („T.P.” 10.2.1973).

Czytaj dalej

Co robi Polonia dla dobra Polski?

mp1929

Spróbujmy rozważyć, jaką to działalność prowadzi Polonia na arenie międzynarodowej, w celu propagowania właściwego, to jest rzetelnego wizerunku Polski w odbiorze medialnym i społecznościowym na świecie.  Pod tym tematem będę zamieszczał w formie komentarzy przykłady zaczerpnięte z sieci.  Będzie to uproszczona geoanaliza zaangażowania się rodaków mieszkających z dala, lub z większego dala od Ojczyzny, w sprawę ważną, którą jest zachowanie swojej tożsamości narodowej, połączonej z działaniem w celu obrony jej dobrego imienia.

Chciałbym jednocześnie przypomnieć, że Wirtualna Polonia BIS nie jest „blogiem” i dlatego też czynny udział w dyskusji jest wskazany. Zapraszam.

O Stowarzyszeniu Związek Polaków na Łotwie

Aktualizacja: 18-11-2007)

Związek Polaków na Łotwie został założony w 1922 roku. Został zlikwidowany przez władze radzieckie 14 listopada 1940r. jako jedna z ostatnich polskich organizacji na Łotwie.

            Dzień 30 listopada 1989 roku jest dniem odrodzenia Związku Polaków na Łotwie po 50 latach. Polacy mieszkający w Rydze w latach siedemdziesiątych XX wieku zdołali założyć własne Centrum Narodowe – Klub Kultury Polskiej „Polonez”. Kultura polska na Łotwie zaczęła odradzać się jednocześnie z łotewską „Atmodą” („Przebudzenie”).

            Symbolem naszej polsko-łotewskiej jedności była, jest i będzie Ś.P. Ita Maria Kozakiewicz (1955-1990).

Czytaj dalej